koş

bir kaç şarkı dinliyorum, yazmak geliyor içimden, can sıkıntısından belki kimbilir. everytime çalıyor, oi va voi, bu şakı beni biyerlere götürüyor, kendimin farkına vardıgım biyerlere, hayallerimi hatırladıgım biyerlere, gittigim orası her neyse kendimi sorgularken buluyorum kendimi. burda olmayı mı arzu etmiştim, ne olmayı seçmiştim, ben hayatımda varacagım noktanın neresındeyım. bunları dşünürken gecenlerde karşıma cıkan bir yazı aklıma geliyor.başarılı ve başarısız ınsanları kıyaslıyor. okuyorum yazılanları, kendimle kıyaslıyorum, acaba hangi taraftayım diyorum, karr verırken biraz başarılıyı secmeye eğilimli... şarkı aklımda calarken düşünüyorum sonra, başarıyı mı istiyorum, benden alıcaklarını biliyor muyum, beni kontrol ettiklerini bliyorum. bende bir ruh bırakmadıklarını biliyorum, beni mutlu eden tek şeyin başarı olmasını sagladılar, yenmek , savaşmak, güvenmemek, yalnız değil gibi yapıp yalnız olmak. beni buna şartladılar. şimdi bikaç aşk görüyorum. aşk vardı dimi diye htrlar gibi oluyorum, en son ne zmn içimde vardı, nasıl bişeydi düşünüyorum, sonra bundaki başarısızlığım aklıma geliyor, komple bir başarısılık örneği diyorum kendi kendime. bilmediğim bir yoldan yürümkti cunku dşyorum, beni hiç yönlendrimediler diyorum kim oldugunu bilmedigim insanları suçluyorum. dogdum, yürüdüm, koştum, okula gittim ben, sonra sınav fln oldu onlara calıstım. şimdi tek bildigim internette gezinmek, işe gitmek, mutsuz olmak, mutsuz olmayı cok ıyı ogrendım, hep koşmayı bir de, hic gun olmadı ki bir gun olsun sahilde oturup günesi izleyeyim, yada guzel bi kitap, cok begendıgım icin yine okuyayım, o kdr zmnım olamazmış gibi, hep yetişme derdi, tek bildigim koşmak, şimdi burdayım, sonra burdan sıkılır başka yere koşarım. koş, koş, koş, hayatın provası yok bunu unut ve koş.